چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۵:۵۲
وظایف مشترک منتظران در اسلام، مسیحیت و یهودیت

حوزه/ حجت الاسلام والمسلمین رضوی با مقایسه ویژگی‌های منتظران در ادیان مختلف، اظهار داشت: دعا برای فرج، صبر در برابر سختی‌ها، عمل و آماده‌باش و پرهیز از تعیین وقت ظهور، از وظایف مشترک منتظران در اسلام، مسیحیت و یهودیت است.

حجت الاسلام و المسلمین سید احمد رضوی از اساتید درس خارج حوزه علمیه قم در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، با تبریک فرا رسیدن سالروز میلاد منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عج) به موضوع «ویژگی‌های منتظران منجی در مسیحیت و یهودیت» پرداخت و اظهار داشت: آرزوی رهایی از دردها و ناامنی‌ها خواسته‌ای جهانی است و همین امر سبب شده تا آموزه «موعود باوری» در اغلب ادیان از جمله یهودیت (ماشیح)، مسیحیت (عیسی مسیح یا فارقلیط)، زرتشتی (سوشیانس)، بودایی (میتریا) و هندو (کالکا) حضور داشته باشد. بحث مهدویت در اسلام نیز از مسلّمات است و حتی علمای اهل سنت، گرچه در مصداق اختلاف دارند، ولی به طور کلی آن را انکار نمی‌کنند.

استاد حوزه علمیه قم افزود: انکار مهدویت، نظری شاذّ و نادر است که نمونه آن را در اظهارات اخیر افرادی مانند یوسف قرضاوی می‌ بینیم که مدعی شده‌اند «قضیه مهدی اصالتی در قرآن ندارد». این نظرات در برابر اجماع تاریخی مسلمانان، ارزش علمی ندارد.

وظایف مشترک منتظران در متون مقدس

وی با اشاره به شباهت‌های آموزه انتظار در ادیان ابراهیمی خاطرنشان کرد: در منابع این ادیان برای منتظران وظایف و ویژگی‌های مشترکی بیان شده است. به عنوان مثال در انجیل متی (فصل ۲۴) به صبر در برابر مصائب، نفرت عمومی از منتظران، ظهور مدعیان دروغین و لزوم پایدار ماندن تأکید شده است: «لیکن هرکه تا به انتها صبر کند، نجات یابد.» این تعالیم به شدت یادآور روایات شیعی است که از دشواری‌های دوران غیبت و ضرورتحفظ ایمان سخن می‌گویند.

استاد دانشگاه ادیان و مذاهب قم تصریح کرد: یکی از وظایف مهم، دعا برای فرج است. در انجیل مرقس (باب ۱۳، آیه ۳۳) آمده: «برای آن زمان، دعا کنید». همچنین، منتظر واقعی نباید بیکار بنشیند. در انجیل لوقا (باب ۱۲) توصیه شده: «چراغ به دست، منتظر آقای خود باشید». این تعبیر، به روشنی بر حالت آماده‌باش و عمل‌گرایی در دوران انتظار دلالت دارد و کاملاً همسو با حدیث نبوی «افضل اعمال أمتی انتظار الفرج» است که انتظار را خود، عملی برجسته می‌شمارد.

توصیه‌های مزامیر داود به منتظران

حجت‌ الاسلام والمسلمین رضوی با استناد به مزامیر داود (فصل ۳۷) که از متون مقدس یهودیان است، افزود: در این فصل، توصیه‌های اخلاقی عمیقی برای کسانی که منتظر نجات الهی هستند، آمده است: «به‌سبب شریران خویشتن را مشوش مساز... بر خداوند توکّل نما و نیکویی بکن... نزد خداوند ساکت شو و منتظر او باش... از غضب برکنار شو... زیرا که منتظران خداوند وارث زمین خواهند شد... دهان صالح حکمت را بیان می‌کند... منتظر خداوند باش و طریق او را نگاه دار.» این مضامین، بر آرامش، توکل، دوری از اضطراب و حسادت، و التزام به اخلاق و عمل صالح در عصر انتظار تأکید دارد.

نکات مشترک کلیدی: مخفی بودن وقت و تحمل بلاها

استاد حوزه در ادامه به دو نکته کلیدی مشترک دیگر اشاره کرد و گفت: اول، مخفی بودن زمان ظهور است. در انجیل متی (باب ۲۴) تصریح شده: «از آن روز و ساعت هیچ‌کس اطلاع ندارد». این آموزه، هشداری جدی برای همه منتظران در تمام ادیان است تا از فتنه تعیین وقت که در تاریخ یهودیت و مسیحیت نیز آسیب‌های زیادی وارد کرده، بپرهیزند.

وی دومین نکته را ضرورت تحمل بلاها و مصائب در عصر انتظار برشمرد و افزود: در متون این ادیان، دوران پیش از ظهور، به شدت و سختی وصف شده است. برخی الهیدانان یهود حتی بر این باورند که رنج‌ها، مردم را به توبه و اصلاح فردی سوق می‌دهد تا برای آمدن منجی آماده شوند. این نگاه، مشابه تأکید روایات اسلامی بر خودسازی و اصلاح جامعه در دوران غیبت است.

حجت الاسلام و المسلمین رضوی تأکید کرد: مطالعه تطبیقی این آموزه‌ها نشان می‌دهد که «انتظار منجی» در ادیان مختلف، تنها یک آرمان نظری نیست، بلکه برنامه‌ای عملی و اخلاق‌محور برای زندگی فردی و اجتماعی پیروان است. شناخت این اشتراکات، هم می‌تواند مبانی گفت‌وگوی ادیان را تقویت کند و هم درک ما را از عمق و جهانی بودن آموزه انتظار فرج، عمیق‌تر سازد.

انتهای پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha